Świat mnie wkurwia

Czasami ludzie niebędący aktywistami dziwią się osobom, które ciągle coś robią. Albo (pozdrawiam babcię) mają pretensje o aktywizm. Bo przecież zajmowanie się takimi sprawami nie jest normalne. Należy zajmować się swoimi sprawami i siedzieć cicho. 

Babcia mi ciągle marudzi, bym skończyło z aktywizmem.

A mnie dziwi, że nie wszyscy protestują. Dlaczego niektórzy umieją przejść do porządku dziennego nad tym, że świat jest pojebany?

Przyszłość religii

Bogowie są wieczni, ale religie nie.

Jak wyobrażacie sobie przyszłość religii? Świat się zmienia, zmieniają się wartości, zgodnie z którymi żyjemy, zatem i religie się zmieniają. Niektóre wymierają, inne się rodzą. Ja uważam, że trzy religie na pewno wymrą.

Płeć cz.4

Teraz będą sprawy subiektywne, trudne i kontrowersyjne. W które część ludzi nie wierzy. Niektórzy zaś uważają, że w tej części możliwości są tylko tożsame z częścią możliwości biologicznych i że mogą być tylko takie, jak oni powiedzą, co tam lekarze, psycholodzy, sami zainteresowani. Oni się nie znają.

Będzie trochę angielskiego, w kolejnych częściach nawet więcej, bo nie wszystko w ogóle da się nazwać po polsku, a poza tym używałam angielskich źródeł, nauczyłam się myśleć tamtymi pojęciami i potem w polskich źródłach też je widziałam.

Religia Indoeuropejczyków

Nasi praindoeuropejscy przodkowie mogli mieć swoje społeczeństwo, prawo i religię. Wiele można odtworzyć z dziedzictwa ludów indoeuropejskich.

Nie wiadomo, kiedy była wyznawana ani czy domyślamy się jej w formie chociaż zbliżonej do prawdy. Znacie kulturę minojską. Język indoeuropejski pewnie był wcześniej.

Ausra

Polacy to lud słowiański. Słowianie są ludem indoeuropejskim. Zakładamy, że kiedyś wszyscy Słowianie żyli razem, mieli jedną religię i jeden język. Ten język niektórzy próbują odtwarzać. Co z Indoeuropejczykami?

Nie da się ustalić, kiedy byli jednym ludem. Czy w ogóle istniał taki czas? Ich język i religia są trudniejsze do odtworzenia niż pierwotny język słowiański. Są jednak ludzie, którzy próbują dowiedzieć się czegoś o czasach aż tak dawnych. Zbierają informacje o i języku, i religii, i obyczajach, i co są w stanie zbadać. Poznają rozwój poszczególnych języków, śledzą podobieństwa między nimi. Porównują religie indoeuropejskie.

Ich badania są niesamowite. Przenoszą do czegoś niezwykle pierwotnego, znajomego, a jednak obcego. Dlatego wam o tym wszystkim opowiem.

Stworzenie świata

Mit kosmogoniczny daje odpowiedź na pytanie o początek wszystkiego oraz daje zarys praw rządzących rzeczywistością. 

Nie mamy żadnego źródła, w którym zapisano by bezpośrednio pogańską opowieść o stworzeniu świata. Nie mamy żadnego źródła z mitami słowiańskimi porównywalnego do chociażby Eddy. Skąd zatem możemy brać mity?

Możemy je odtwarzać z resztek przekazanych przez kronikarzy jak historia o stworzeniu człowieka z Powieści minionych lat. Możemy analizować schrystianizowane opowieści domyślając się, kogo zastąpił Bóg, a kogo Diabeł. Pisałam o tym we wpisie Czy wiesz, jak powstają mity? Możemy na koniec sięgnąć do porównań z innymi religiami. 

To daje nam dość, by poznać mit. I taką rekonstrukcję chcę wam przedstawić.

Gromowładni cz.3

Kolejni bogowie. Trochę żal mi zostawiać Jaszę, ale opracowań jest dużo w sieci, a cel – zainteresować czytelnika i przedstawić najfajniejsze fakty – został osiągnięty. Zatem chodźmy dalej. Pozwalam sobie poszerzyć nieco znaczenie słowa antyk na starożytny Bliski Wschód. I omówię też resztę Europy.

Jak zostałam hipiską? (Albo nie)

Mnóstwo dzieciaków dowiedziawszy się, że był taki rok jak 1968 i tacy ludzie jak hipisi chciało też być dziećmi kwiatami. Też chciałam być. Znajomi nazywają mnie hipiską (a od polonistki McGonagall mam ksywę dziecie kwiecie). Jest to fajny pretekst do pogadania o hipisach.

Przypomnijmy sobie wartości, poglądy hipisów, czego słuchali, co nosili i w ogóle, co sprawia, że ktoś jest hipisem, a ktoś inny nie.

Wykształcony dalit

Kolejną postacią z cyklu jest Bhimrao Ramji Ambedkar.

9 faktów związanych z dziewiątką

Moja ulubiona liczba tryumfuje. A pisanie tego postu to była porażka. Napisałam ileś faktów, a potem zauważyłam, że po chyba szóstce od nowa zaczyna się numeracja i znów jest od jedynki do dziewiątki. Usunęłam więc nadmiarowe fakty. I nie wiem, jakie one miały być. Mogłabym napisać dwa takie wpisy.

Popduchowość

W tekście Znikasz, tato napomknęłam trochę o zjawisku popduchowości. Jest to niepokojący trend w duchowości i religii, coś więcej niż zwykły synkretyzm religijny. Obejmuje np. kulturalne zawłaszczenie.

Spróbujmy przyjrzeć się i synkretyzmowi, i popduchowości. 

Muzyką pop nazywamy miękką wersję rocka przeznaczoną dla szerokiego grona odbiorców, udającą, że ma jakieś głębsze treści, gdy ich nie ma, na której zarabia się mnóstwo pieniędzy. W sferze duchowości istnieje coś, co zachowuje się podobnie. Tak najprościej można by opisać popduchowość. Można by ją jednak opisać krócej. Krótko: popduchowość to jest to, że weszłam do sklepu w Krakowie i zobaczyłam tęczowy łapacz snów obok Buddy. Istnieją pophistoria i popfeminizm, a przynajmniej ja spotkałam się z takimi określeniami, popduchowość też może.

Nagrodą za przeczytanie wpisu jest filmik! Umieściłam go na samym końcu.

Jesienna muzyka

Na jesień zaplanowałam znaleźć kolejnych wykonawców rodzajów muzyki, które znalazłam latem. Do tego mam znaleźć nowych wykonawców wcześniej poznanych gatunków. Na koniec będę mieć dużo grup grających muzykę, którą kocham. 

Letnia muzyka

Gdy latem poznawałam innego rodzaju muzykę przebiegało to zwykle tak: wikipedyczna lista gatunków muzyki, klikam coś ciekawego, podanego w artykule wykonawcę znajduję na YT. Słuchanie nowych wykonawców, nie zawsze zachwycających, przerywałam co jakiś czas, czymś, co znam i lubię od dawna. W końcu doszłam do momentu, gdy przerwę chciałam poświęcić na słuchanie zespołu, który jeszcze niedawno był nowy.

Las cz.2

Najlepiej zacząć z rozmachem - od bóstw.

Kruki cz.10

Już przy grece zaciekawiło mnie, jak kruk może brzmieć w innych językach. Postanowiłam wstawić języki, które używane są w Europie lub są indoeuropejskie. Brałam pod uwagę pochodzenie języków układając je. Tak więc kolejno słowiańskie (zachód, wschód, południe), bałtyckie, germańskie, celtyckie, romańskie, łacina, greka, albański i sanskryt, by przejść do ugrofińskich i na koniec ostawiony baskijski. Grupę indoirańską zlekceważyłam, sorki. Ogólnie, wiele języków pominęłam, żeby to się zbytnio nie rozrosło, a jednak było dość informacji, by mieć jakieś wnioski. W pewnym momencie zamiast szukać słowników otworzyłam wikipedię i sprawdziłam, jak artykuły o kruku zwyczajnym są zatytułowane w różnych językach. Znalazłam języki, o których istnieniu nie wiedziałam. I po co wikipedia w nawaho albo po kaszubsku? A w ogóle, w językach czytanych od prawej do lewej, lewa kolumna wikipedii jest po prawej. 

Kobiecość

Fenomen trójjedynej bogini mnie zadziwia. Każdy o niej słyszał, niby jest taka uniwersalna, dziewica, matka oraz starucha... a skąd to właściwie się wzięło, to trudno mi powiedzieć. U Celtów były potrójne boginie dość ważne. Ale mało realizują to dziewictwo, matczyność i starość. Norny to bardziej ta idea. Rodzanice zaś są za mało ważne i ogólnie nie takie.

Drzewa cz.5

Poza Europą i chrześcijaństwem też są różne ciekawe wierzenia związane z drzewami.

Drzewa cz.4

Są też i inne drzewa. Drzewo Wiadomości Dobra i Zła oraz Drzewo Życia…

Wiedza jest grzechem, jeden się stawiał, w księgach nazwali go diabłem.
~Andrzej Jakubowicz 

Nie mogłam się powstrzymać.

Te dwa pochodzą z biblii, o jednym za wiele nie ma, zdaje się, że ludzie go nie widzieli, z drugiego Jahwe zakazał zrywania i jedzenia owoców. Wąż powiedział, że po zjedzeniu owocu Drzewa Wiadomości Dobra i Zła ludzie będą równi Jahwe. Coś oczywiście nie pykło i poznali wstyd.

Drzewa cz.1

Drzewa nie są taksonem, nie łączy ich wspólne pochodzenie. Grupa ta skupia rośliny podobne – wieloletnie, o zdrewniałej łodydze, a czasami i korzeniach. Zatem jeśli idziecie i widzicie, że coś wygląda jak drzewo, to jest drzewem. Nie ma takich wybryków natury jak beznoga jaszczurka, która nie jest wężem. Pisanie o drzewach w botanice nie ma moim zdaniem większego sensu.

Przejdę zatem do rzeczy ciekawszych. Drzewo, jakie jest, każdy widzi. Duże, w porównaniu z jednym człowiekiem prawie wieczne, sięga niebios. Gdy stoi się pod nim i patrzy w górę można pomyśleć, że podtrzymuje niebo, jak kolumna.