Przyszłość religii

Bogowie są wieczni, ale religie nie.

Jak wyobrażacie sobie przyszłość religii? Świat się zmienia, zmieniają się wartości, zgodnie z którymi żyjemy, zatem i religie się zmieniają. Niektóre wymierają, inne się rodzą. Ja uważam, że trzy religie na pewno wymrą.

Jestem krukiem

Totemizm jest identyfikacją człowieka z jego totemem.

~James George Frazer

Pod tym względem mój związek z krukiem to jest totemizm. Porównując to z definicją totemu i zwierzęcia mocy – kruk jest zwierzęciem mocy, ale nie totemem. Bo jest mój, a nie całej rodziny. Można by go uznać za totem indywidualny. Porównując z katechizmem totemizmu:

1. Nie zjadłobym kruka, ale nie hoduję tego gatunku, choć dobrze mu życzę i gdybym miała okazję opiekować się krukiem, to bym to zrobiła.
2. Nie szukam martwych kruków, by je opłakać. 
3. Nie jem kruków!
4. Nadal nie.
5. Nie zabijam kruków rytualnie, ale martwe bym opłakało.
6. Noszę czerń, ale nie pióra.
7. Ktoś mnie nazwał kiedyś Kruczynką, w zasadzie czemu nie? W kilku miejscach w sieci podpisuję się jako Kruk, żeby nie podpisywać się Sławomira.
8. Ekhem, awatar. 
9. Kruk nie jest niebezpieczny.
10. Bywało. 
11. Ano.
12. Ja to nazywam ewolucją, a nie wiarą, ale ok.

W snach zmieniałam się w kruka i miałam kruczego mistrza. Ostatnio nawet zauważyłom, że chmary ptaków, głównie kruków, czasami zbierają się w pobliżu, gdy u mnie dzieje się coś ważnego Osoba z takim zwierzęciem mocy:

• zna dobrze siebie i swoją psychikę (dobra, to jest dobry moment, by poprosić o inny totem, bo ten chyba nie pasuje);
• ma wiedzę, lubi poznawać nowe rzeczy;
• jest wybredna przy wyborze towarzystwa; możliwa skłonność do alienacji;
• nie marnuje czasu;
• bywa lojalna, inteligentna, kreatywna, odważna;
• nie ma kłopotu ze strachem przed mrokiem, chtonicznością, naturą, ciemną stroną mocy czy jak to nazwiecie. Generalnie przed tym, co należy do Welesa, a nie Jaszy. Zauważyłom, że nawet wśród pogan ta strona jest traktowana z pewnym lękiem czy niechęcią.

Kruk może nauczyć bystrości, spostrzegawczości i dochowywania sekretów, pomóc pozbyć się lęków. Co ciekawe, czasem mocy kruka jest zima i zimowe przesilenie. Zresztą, od tego mam cykl postów o krukach, nie będę się powtarzać.

Kruk symbolizuje burzę, drapieżność, magię, nadzieję, niepokój, okrucieństwo, pamięć, proroctwo, rozkład, samotność, słońce, śmierć, światło, świt, wiatr, wojnę, wszechwiedzę, złe przeczucia, złe wróżby, mistycyzm. Podobno ludzie nie lubią ich krakania – a ja je uwielbiam, jest takie pierwotne i dzikie. Zastanawiam się zawsze, co te kruki sobie przekazują. Poza tym cras to przecież jutro! To symbol nadziei. 

Jesteśmy częścią przyrody. Kontakt z nią pogłębia naszego życie i pomaga odnowić świadomość naszej pierwotnej natury. Dlatego tak czepiam się swojego kruka. Bez totemu czułobym się zbyt oddalone od natury.

Gromowładni cz.5

Po zakończeniu Europy mogę się zabrać za Azję. W Azji jest zaś Syberia, którą kocham. Przedstawiam Syberię.

Jak zostałam hipiską? (Albo nie)

Mnóstwo dzieciaków dowiedziawszy się, że był taki rok jak 1968 i tacy ludzie jak hipisi chciało też być dziećmi kwiatami. Też chciałam być. Znajomi nazywają mnie hipiską (a od polonistki McGonagall mam ksywę dziecie kwiecie). Jest to fajny pretekst do pogadania o hipisach.

Przypomnijmy sobie wartości, poglądy hipisów, czego słuchali, co nosili i w ogóle, co sprawia, że ktoś jest hipisem, a ktoś inny nie.

Mężczyźni i magia

Miało być o mężczyznach, to jest. Oczywiście, kogo interesują kobiety, niech zajrzy do tekstu Pierwsza Czarownica. Magia i czary czynione przez mężczyzn to bardzo ciekawy temat.

Pamiętacie wiedźmę, tę, która wie? Jest też mężczyzna, który wie, poza naszym obszarem zainteresowań. Sza w języku Ewenków oznacza wiedzę. Przyjrzyjmy się jednak jeszcze szamanowi, by zrozumieć, czym się on zajmował i w jakim stopniu nasi są szamanami. Mówi się przecież o szamanistycznych korzeniach każdej religii.

Szamanizm

W tym tekście są uogólnienia. Szamanizm w różnych częściach Syberii wygląda inaczej, zaś ja to łączę. Przepraszam tych, którzy chcieliby dokładniejsze informacje, może innym razem.

Tyle definicja.

Popduchowość

W tekście Znikasz, tato napomknęłam trochę o zjawisku popduchowości. Jest to niepokojący trend w duchowości i religii, coś więcej niż zwykły synkretyzm religijny. Obejmuje np. kulturalne zawłaszczenie.

Spróbujmy przyjrzeć się i synkretyzmowi, i popduchowości. 

Muzyką pop nazywamy miękką wersję rocka przeznaczoną dla szerokiego grona odbiorców, udającą, że ma jakieś głębsze treści, gdy ich nie ma, na której zarabia się mnóstwo pieniędzy. W sferze duchowości istnieje coś, co zachowuje się podobnie. Tak najprościej można by opisać popduchowość. Można by ją jednak opisać krócej. Krótko: popduchowość to jest to, że weszłam do sklepu w Krakowie i zobaczyłam tęczowy łapacz snów obok Buddy. Istnieją pophistoria i popfeminizm, a przynajmniej ja spotkałam się z takimi określeniami, popduchowość też może.

Nagrodą za przeczytanie wpisu jest filmik! Umieściłam go na samym końcu.

9 inspiracji - styczeń

Będzie dużo spraw religijnych różnych wyznań.

Czym jest chtoniczność?

Pozwoliłam sobie na radosną twórczość słowotwórczą, by uprościć sobie życie. Pewną cechą religii Słowian jest dualizm. Tylko jaki jest ten dualizm? To nie jest opozycja dobro-zło. Weles jest bogiem, nie dotyczy go coś takiego. To może życie-śmierć? Nie, Jesza i Nyja są obaj bogami życia, tylko jeden zajmuje się też śmiercią. A obaj zajmują się płodnością. Ciemna i jasna strona mocy są zbyt wartościujące jak na mój gust.

Religioznawstwo - spis książek

Kiedyś umiałam się zaczytywać w książkach o mitologii Greków czy Egipcjan. Egipska nawet momentami wydawała się sensowna. Potem mi trochę przeszło. Kiedy? Podstawówka i to jakoś w połowie.

Potem czytywałam o religiach trochę wybiórczo. Czasem o rzymskich, czasem o celtyckich wierzeniach. Religioznawstwo nie było moją wielką pasją. Następnie przeczytałam Podróże do piekieł (pisałam o Podróżach do piekieł też tu) i dostałam fazy, która wciąż trwa. Ta książka sprawiła, że zaczęłam sobie bardziej uświadamiać, co siedzi w religiach uznawanych za bardziej prymitywne, politeistycznych, dalekich i właśnie takich trochę nieuznawanych w świecie. Oczywiście, te wielkie religie też mnie interesują, ale jakby mniej.

Kruki cz.6

Syberia się trochę rozrosła, choć miała być w poprzedniej części.

Słowniczek

W czasach, gdy na religii nie bywałam, moje koleżanki wyniosły z niej informacje, że poganin to osoba, która nie słyszała o Panu Bogu, zaś ateista to osoba, która go zna i go odrzuciła. Zaś ja sama swego czasu na religii słuchałam, że ateista to osoba, która nie wie, czy bóg istnieje i się waha. Poziom katechetów powala. Niektóre sprawy trzeba wyjaśnić.

Drzewa cz.1

Drzewa nie są taksonem, nie łączy ich wspólne pochodzenie. Grupa ta skupia rośliny podobne – wieloletnie, o zdrewniałej łodydze, a czasami i korzeniach. Zatem jeśli idziecie i widzicie, że coś wygląda jak drzewo, to jest drzewem. Nie ma takich wybryków natury jak beznoga jaszczurka, która nie jest wężem. Pisanie o drzewach w botanice nie ma moim zdaniem większego sensu.

Przejdę zatem do rzeczy ciekawszych. Drzewo, jakie jest, każdy widzi. Duże, w porównaniu z jednym człowiekiem prawie wieczne, sięga niebios. Gdy stoi się pod nim i patrzy w górę można pomyśleć, że podtrzymuje niebo, jak kolumna.

Orły cz.3

To może trochę o symbolice. Już napisałam, że orzeł to zwierzę cesarskie. Orzeł jest władczy i to w zupełnie inny sposób niż lew. Jak Zeus, jak Jasza, jak Jowisz. To symbol heroizmu, nieustraszoności, zwycięstwa, siły, dumy, chwały, majestatu, cesarstwa, władzy, najwyższej władzy, wszechwładzy (Boga), ojcowskiej surowości, kary ojco­wskiej lub boskiej,pożaru, ognia, słońca, dnia, niebios, burzy, błyskawicy, pioruna, bystrości wzroku, męskości, potencji męskiej, płodności, młodości, szybkości, szybkiego i wysokiego lotu, wznoszenia się, wyso­kości, powietrza, wiatru, ciepła życiowego, wody, początku,  mściciela Boga, Dnia Sądu, potęgi (potęgi wiary), wiary, posła niebiańskiego, ducha, duszy, ducha proroczego, wróżby, wyroczni, modlitwy, łaski, długowieczności, odrodzenia, odnowienia, chrztu, nieśmiertelności, wniebo­wstąpienia, geometrii; szczodrości, sprawiedliwości, cno­ty, aspiracji, geniuszu, natchnienia, czło­wieka bystrego i zdolnego,  pychy;  opieki nad dziećmi, zła, zniszczenia, niezgody, łupiestwa, padlinożerstwa, żarłoczności. Rozwlekle. Nie jestem pewna pochodzenia tych złych rzeczy na końcu, ale w słownikach symboli są podane symbole z różnych kultur.

Obrazki

Kilka obrazków, zupełnie niepowiązanych. Kruk przyszedł i nie dało się z nim nic innego zrobić, jak tylko narysować. Opieka albo wariacja syberyjska powstała po tym jak przeczytałam Podróże do Piekieł. Na zdjęciu może nie widać za dobrze, ale w ognisku jest jeden fioletowy płomyk. I jeszcze bajka z księżniczką w wieży.