Świat mnie wkurwia

Czasami ludzie niebędący aktywistami dziwią się osobom, które ciągle coś robią. Albo (pozdrawiam babcię) mają pretensje o aktywizm. Bo przecież zajmowanie się takimi sprawami nie jest normalne. Należy zajmować się swoimi sprawami i siedzieć cicho. 

Babcia mi ciągle marudzi, bym skończyło z aktywizmem.

A mnie dziwi, że nie wszyscy protestują. Dlaczego niektórzy umieją przejść do porządku dziennego nad tym, że świat jest pojebany?

Trochę inny przewodnik po heraldyce

Czy zastanawiałaś/eś/ się kiedyś, czym są labry i cymer? A kim klejnotnik? W dzisiejszych czasach nie każdy przecież zna terminy heraldyczne. Prawo polskie utrwala nawet błędy w ich używaniu. A właśnie, z tego posta dowiesz się, czemu ludzie się burzą na godło Polski. Moim zdaniem to, co mamy w konstytucji, to jest kurwa jakiś żart z heraldyki. 

Heraldyka jest prostym systemem, który przez wieki używany był do komunikacji. Dziś, tworząc logo, wiele firm odwołuje się do tego języka – dzięki temu tworzą znak ponadczasowy. Tak, jak ponadczasowa jest heraldyka.

Mimo to za mało osób ten język zna i rozumie. Błędy w nim pojawiają się w herbach miast, mamy teraz mnóstwo małych (znacznie rzadziej zdarza się to w dużych miastach) miejscowości, których herby nadają się tylko do Heraldry hall of shame. Co prawda nie są tak złe, jak herb (?) Mozambiku, ale to wcale o niczym nie świadczy.

Dalekie inspiracje

W tym poście połączyłam kilka rysunków inspirowanych dalekimi mi rejonami świata. Pierwszy rysunek zainspirowany był sztuką Aborygenów, a rysowałam go chyba dwa tygodnie, kropka po kropce. Kropki są fajne, gdy używasz farb i niepiszącej końcówki kredki. Bo takie kropki w wersji farbami robi się nie pędzlem a jakimś patykiem. Rysunek kredkami przedstawia oazę (niebieska plama) na pustyni (czerwonobrązowe coś). Drugi z nich to Indianin z Ameryki Północnej, choć interpretacja moim zdaniem przez to kolorowe niebo zalatuje New Age'm.

Przejmuję Wielką Brytanię!

Dziś postać Wielkiego Wojownika. Burnum Burnum był Aborygenem, nikogo nie zabił, bo to był taki dobry wojownik i oprócz bycia inspirującą postacią mógłby być badassem u Sieczkarni. Znalazłam też wpis, gdzie określono go Wojownikiem Pokoju – przeczytajcie.

Jesienna muzyka

Na jesień zaplanowałam znaleźć kolejnych wykonawców rodzajów muzyki, które znalazłam latem. Do tego mam znaleźć nowych wykonawców wcześniej poznanych gatunków. Na koniec będę mieć dużo grup grających muzykę, którą kocham. 

Zabawa w Indian

Ośmielę się stwierdzić, że każde dziecko kiedyś biegało po domu z piórami przyczepionymi do papierowej opaski, mając w ręku coś udającego tomahawk. A gdybyś naprawdę była Indianką lub Aborygenką?

Wtedy zamiast słuchać o tym, jak w PRL-u nic nie było słuchałabyś, jak wszyscy dokoła mieli prawa poza wami. A babcia była częścią fauny i flory (ta księga to taki absurd, że będę to męczyć przez cały wpis).

Letnia muzyka

Gdy latem poznawałam innego rodzaju muzykę przebiegało to zwykle tak: wikipedyczna lista gatunków muzyki, klikam coś ciekawego, podanego w artykule wykonawcę znajduję na YT. Słuchanie nowych wykonawców, nie zawsze zachwycających, przerywałam co jakiś czas, czymś, co znam i lubię od dawna. W końcu doszłam do momentu, gdy przerwę chciałam poświęcić na słuchanie zespołu, który jeszcze niedawno był nowy.

Las cz.1

Jednak trzeba koniecznie uzupełnić cykl o drzewach.

Smoki nr 1

Gdy nie wiem, co narysować - rysuję smoka. Często pomysł wpada mi do głowy, gdy zaczynam rysować i szybko zmazuję szkic gada, by zająć się czym innym. Ale nie zawsze.

Patrząc na tego pierwszego smoka zaczęłam się zastanawiać, gdzie takie coś mogłoby żyć. Pomyślałam oczywiście o Australii, bo to takie jakieś dziwne i wygląda, jakby skakało. Konkretniej, nie umieściłam tego smoka w pustynnym sercu tego kontynentu, ale w części bardziej normalnej. Myślałam o Gippslandzie, zresztą odkrytym przez Strzeleckiego. O istnieniu tej części Australii dowiedziałam się, jakżeby inaczej, z Tomka w Krainie Kangurów. Leży w stanie Wiktoria, wikipedia opisuje go jako region rolniczy, znany z rozwiniętego górnictwa i atrakcji turystycznych. Zatem od czasu, gdy Szklarski pisał, nic się nie zmieniło, bo taki region nie może być biedny, a opisany był jako jedna z najbogatszych części kraju.

Piosenki

Dzisiaj dość dużo rysunków, ale postanowiłam wstawić wszystkie ilustracje do piosenek. Pierwsza to Aborygen, niezbyt dobrze mi wyszła. Następna to Dziewczyna z gitarą, nawet nieźle. Obie dość dosłowne. Kolejna, Księga Przemian, też. Gdy zniknie ten świat, a gwiazdy zapłoną... Następny rysunek to Watra i Księga Przemian razem, bo dla mnie one się dopełniają. Fajnie, że jesteś tak osobiste i ta runa Tiwaz. Potem wreszcie rysunki z zeszytu bez kratek, kolejno: Syriusz oraz Światło i mrok; anioł spadający ze szczeliny w niebie i kamienny krąg.