Urojenia zmiany płci

26 lip 2018 Brak komentarzy:
Co jakiś czas natykamy się na prawicową narrację, że wszystkie osoby transpłciowe mają tak naprawdę schizofrenię i uznawanie się za kobietę/mężczyznę/osobę innej płci niezgodnie z genitaliami jest zupełnie takie samo jak uznawanie się za Jezusa lub Napoleona. Strasznie mnie to denerwuje, więc siedzę i piszę, co w tej narracji jest nie tak.
  

Faszyzm w głowie cz.7

22 lip 2018 Brak komentarzy:
Skoro podejrzewam depresję, to opiszę wam, czym ona w ogóle jest. 
  

Wszystko jest na miejscu cz.2

19 lip 2018 Brak komentarzy:
Poprzedni tekst wyjaśnia tło, tu już... właściwie to nic dobrego. 
  

Faszyzm w głowie cz.6

15 lip 2018 Brak komentarzy:
W poprzednim tekście nie zmieściłom opisu wszystkiego, co mi zdiagnozowano. 
Poprzednie części: pierwsza, druga, trzecia, czwarta, piąta.
  

Wszystko jest na miejscu cz.1

12 lip 2018 Brak komentarzy:
psychiatria, historia, Morel, Spencer, Galton, Darwin, eugenika,
Czytałom sobie o historii psychiatrii. Witalizm, nihilizm terapeutyczny, rewolucja psychoanalityczna, wprowadzenie barbituranów do leczenia i wydanie książki Wydanie zniszczeniu istot niewartych życia.
Być może pomyśleliście, że coś jest nie tak z tym tytułem, że jest jakby nie na miejscu, że może taka książka nawet i powstała, ale co ona ma wspólnego z historią psychiatrii? Na początku samo bym miało takie wątpliwości.
Dla mnie wszystko jednak było na miejscu. W historii psychiatrii i w historii człowieka była to książka jak najbardziej na miejscu.
  

Faszyzm w głowie cz.5

8 lip 2018 Brak komentarzy:
Wracamy do tego, co mi się przydarza. 
A działo się ciekawie, bo jednak... wcześniej (części pierwsza, druga, trzecia i czwarta są dostępne) opisane wydarzenia były za mało poważne. 
  

Idąc przez studia cz.6

5 lip 2018 Brak komentarzy:
Posłuchajcie, co u mnie w końcu semestru było. To był czas, gdy już głównie przygotowywaliśmy się do sesji.
  

Faszyzm w głowie cz.4

1 lip 2018 Brak komentarzy:
Teraz przede wszystkim wyjaśnię wam swoje zaburzenia. Pominę sposoby ich leczenia, gdyż nie są to informacje, którymi chcę się dzielić. Po pierwsze, nie jest to potrzebne do wyjaśnienia, co mi jest, po drugie, jest to dość pesymistyczne. Pacjenci/tki nie współpracują, niektóre terapie są źle znoszone, a zaburzenia mogą mieć powikłania, choćby schizofrenię.
Poprzednie teksty: część pierwsza, druga, trzecia.