Cytaty
![]() |
| by Quozio |
Moje ulubione cytaty i jeden wiersz. Obok tych tekstów bardzo skromnie umieściłam swoje własne motto.
Wiersz Wordswortha – Daffodils, słowa filozofa Johanna Gottlieba Fichte'a i przysłowie hawajskie - nigdy nie bądź nieśmiały w stosunku do osoby, która darzy cię sympatią. Zaś w moim awatarze jest teraz Nietzsche.
Zanim ktoś zapyta – nie wiem, czemu Fichte jest na boku.
Orły cz.3
To może trochę o symbolice. Już napisałam, że orzeł to zwierzę cesarskie. Orzeł jest władczy i to w zupełnie inny sposób niż lew. Jak Zeus, jak Jasza, jak Jowisz. To symbol heroizmu, nieustraszoności, zwycięstwa, siły, dumy, chwały, majestatu, cesarstwa, władzy, najwyższej władzy, wszechwładzy (Boga), ojcowskiej surowości, kary ojcowskiej lub boskiej,pożaru, ognia, słońca, dnia, niebios, burzy, błyskawicy, pioruna, bystrości wzroku, męskości, potencji męskiej, płodności, młodości, szybkości, szybkiego i wysokiego lotu, wznoszenia się, wysokości, powietrza, wiatru, ciepła życiowego, wody, początku, mściciela Boga, Dnia Sądu, potęgi
(potęgi wiary), wiary, posła niebiańskiego, ducha, duszy, ducha proroczego, wróżby,
wyroczni, modlitwy, łaski, długowieczności, odrodzenia, odnowienia, chrztu,
nieśmiertelności, wniebowstąpienia, geometrii; szczodrości, sprawiedliwości, cnoty, aspiracji, geniuszu,
natchnienia, człowieka bystrego i zdolnego, pychy; opieki nad dziećmi, zła, zniszczenia, niezgody, łupiestwa, padlinożerstwa,
żarłoczności. Rozwlekle. Nie jestem pewna pochodzenia tych złych rzeczy na końcu, ale w słownikach symboli są podane symbole z różnych kultur.
Herby
![]() |
| Łada |
Tutaj możecie obejrzeć przerysowane z książki Herby, legendy, dawne mity i pokolorowane herby wielkie. Jest tam moja ukochana Łada, którą autor łączył z boginią Ładą. Sądzę jednak, że postąpił nieco pochopnie odrzucając Długoszowe twierdzenie, że Łado to bóg i po raz kolejny sprowadzając męskie bóstwo jedynie do roli towarzysza bogini. Nie wykluczył, że we wsi, gdzie czczono Ładę, czczono także jej małżonka imieniem Łado.
Ale spójrzcie na ten herb. No, naprawdę ciekawa byłaby to bogini, którą kojarzymy z podkową (kowalstwo) i strzałą (walka). Tak, tak, wiem, że krzyż na podkowie to drzewo na szczycie góry i to jest przedstawienie wszechświata jako góry/drzewa kosmicznego, axis mundi.
Piosenki
Dzisiaj dość dużo rysunków, ale postanowiłam wstawić wszystkie ilustracje do piosenek. Pierwsza to Aborygen, niezbyt dobrze mi wyszła. Następna to Dziewczyna z gitarą, nawet nieźle. Obie dość dosłowne. Kolejna, Księga Przemian, też. Gdy zniknie ten świat, a gwiazdy zapłoną... Następny rysunek to Watra i Księga Przemian razem, bo dla mnie one się dopełniają. Fajnie, że jesteś tak osobiste i ta runa Tiwaz. Potem wreszcie rysunki z zeszytu bez kratek, kolejno: Syriusz oraz Światło i mrok; anioł spadający ze szczeliny w niebie i kamienny krąg.
Orły cz.2
Polacy są wyjątkowi.
Ich godło też jest wyjątkowe.
Rośnie gdzieś drzewo - znając Słowian pewnie dąb, ale np. Germanie twierdzą, że to jesion - które ma korzenie w Nawii, a koronę w Prawii. Podtrzymuje światy i utrzymuje je na miejscu. Dzięki niemu Prawia, siedziba bogów, nie spada nam na głowy do naszej Jawii, a my nie spadamy do krainy umarłych.
W korzeniach tego drzewa mieszka sobie żmij albo smok. Stwór chtoniczny. Jest tam też woda, bo dla naszych przodków woda wiązała się z chtonicznością. Zaś w gałęziach żyje ptak. Biały, świetlisty. Może i orzeł, ale białych orłów przecież nie ma.
Kamień
Herb, który robiłam najdłużej. W przeciwieństwie do lwa z mieczem, wymyślanego dla francuskiego markiza, ten wpisuje się trochę w heraldykę szkocką przez obecność wstęgi z zawołaniem. Pojawia się tu właściwie większość elementów herbu wielkiego z wyjątkiem orderów. Ordery może w zasadzie mieć tylko jedna osoba, dlatego wydało mi się nie na miejscu umieszczanie ich w herbie dziedzicznym. Z koroną jest ten problem, że najpierw umieszczano ją na hełmie, a potem na tarczy, pod hełmem. Zdecydowałam się na umiejscowienie wcześniejsze. Nie ma też płaszcza, wynalazku stosunkowo późnego i umieszczanego w herbach duchownych i władców, np. książąt, u markizów i hrabiów rzadziej.
Subskrybuj:
Posty (Atom)













